Zülfü Livaneli – Kardeşimin Hikayesi

IMG-20151014-WA0000ana ne derseniz deyin; ister zevksiz, ister kafasız, ister okuduğunu anlamayan, ister şu, ister bu. Ben yine de soyliycem: Beğenmedim Abidin ben bu kitabı. Herkes beğendi, yere göğe sigdiramadi diye beklentimi mi cok yükselttim, o yuzden mi hayalkirikliligina ugradim bilemiyorum ama ben bu romandaki gibi, her tür talihsizligin kahramanin başına geldiği, aha bak bu da mi oldu dedirten romanları ya da filmleri, dizileri, hic sev(e)miyorum. #Kitap, Allah icin surukleyiciydi. Ama beklentim cok yuksek olduğu için ters köşe bir final bekledigimden olacak, sonunu bile uc asagi bes yukari tahmin edebildim. Lutfen daha sade ama sürükleyici romanlar olsun… Olmaz mi? Okunmaz mi diyorsunuz? Yaaa, bilemiyorum. Ama… Mesela lütfen tum ailesini bir trafik kazasinda kaybetmiş adam, ikizinin yerine kendini koyup yaşarken, insan üstü varlik gibi nurlar saçan bir kiza asik olmasin; hadi oldu diyelim o kiza baska bir kiz da asik olup (!) kiz bana kalsin hesaplari yaparak bu adami SSCB’de bir teroriste benzerliginden dolayı ihbar ederek hapse attirmasin. Hadi attirdi diyelim, bu adam orda 1,5 sene unutulmasin!!! Hadi unutuldu diyelim, bu adam hayatinin geri kalaninda insanlara dokunamama (!) hastaligina yakalanmasin! Hadi o hastalığa da yakalandi diyelim, kendini sarsin sarmalasin diye bir makina icat edip, kendini romanin sonunda bu makinaya kaburgalarini kirdirtmak suretiyle intihar etmesin! Hadi onu da anladim, bari SSCB’de meydanlardan birinde bu adamı at tepmeyeydi yahu! Lütfen! Cok ozur dilerim…. ister kızın, ister dövün ama ben bu kitabı beğenmedim Abidin!#umutsuzunkitapligi

Leave A Comment